بیماری دیابت در صورت کنترل می تواند تقریبا بی ضرر باشد ، اما وضعیت غیرطبیعی قند خون در ارتباط با این وضعیت ممکن است منجر به عوارض جدی شود. اگر در زمان طولانی بیماری دیابت کنترل نشده باشد،یا اگر بیماران دیابتی نتوانند شیوه زندگی خود را به منظور مدیریت بیماری تغییر دهند، در معرض عوارض شدید دیابت در تمامی اندام ها بخصوص کلیه ها و چشم ها قرار خواهند گرفت . یک عارضه جدی که ممکن است افراد دیابتی با آن  مواجه شوند، زخم پای دیابتی است.

علل زخم های دیابتی

نگرانی اصلی در مورد زخم های دیابتی، بهبودی ضعیف یا تاخیر دردرمان است. تاخیر در درمان توسط بیماری های شریان محیطی و نوروپاتی محیطی است که می تواند با پیشرفت دیابت ایجاد شود ، در آن رگ های خونی کوچک در قسمت های مختلف بدن، به ویژه در اندام ها (دست ها و پاها)، باریک تر می شوند و گردش خون به این مناطق کاهش می یابد. کمبود گردش خون در اندام ها می تواند باعث کاهش میزان اکسیژن و مواد مغذی بدن و بافت های بدن شود که برای بهبود ضروری است. با گذشت زمان، اعصاب در این مناطق ممکن است آسیب ببینند، احساس درد، درجه حرارت و لمس کاهش می یابد و بیماران آسیب پذیر می شوند.

انواع زخم های دیابتی

برای یک بیمار دیابتی، هر زخم یک نگرانی بهداشتی است و نیازمند توجه فوری است. شایع ترین نوع زخم ها ،زخم ها با منشاء خارجی و زخم ها با منشاء داخلی است. با توجه به نوروپاتی محیطی، زخم های منشاء خارجی، مانند برش پوست، سوختگی، ضربه و کبودی، اغلب ممکن است توسط بیمار دیابتی نادیده گرفته شود. اگر زخم های خارجی برای مدتی مورد بی توجهی واقع شوند، درمان با تاخیر ممکن است بیمار را در معرض خطر عوارض بعدی قرار دهد. زخم های با منشا داخلی، مانند زخم های پوستی وبد فرمی انگشتان پا یا ریزش مو، می توانند منجر به شکستگی پوست و بافت های اطراف آن شوند و خطر عفونت های باکتریایی را افزایش دهند.

علائم و

نشانه های زخم های دیابتی

زخم های دیابتی ممکن است با علائم و نشانه های زیر همراه باشد:

• درد مزمن یا کاملا بدون درد
• علائم التهاب (تورم، قرمزی، گرما، درد و از دست دادن عملکرد)
• علائم عفونت (تورم، ترشحات، بوی بد و بافت مرده)
• سرگیجه و خستگی شدید (علائم آسیب عصبی)
•تب و / یا لرز (علائم عفونت که به تدریج ضعیف تر می شود و می تواند تهدید کننده اندام و حتی تهدید کننده حیات باشد)

درمان زخم پای دیابتی

درمان زخم پای دیابت مراحل خود را دارد. این زخم با برداشتن بافت مرده، کنترل قند خون، کنترل عفونت، آموزش به بیمار و همچنین در صورت نیاز ترمیم عروقی بهبود می یابد.